JULI 2009
Zaterdag 25 juli 2009
"Sen moet op dieet..Ja echt zelfs mijn ouders vonden
haar the max..Ik ook wel sinds ze op de farmfood zit. Maar ze krijgt maar 400
gram
Dus ok we halen 8 blikken sperziebonen en een zak Malva voor de xtra vulling en
dan eens zien hoe het gaat.
Dus wat doe ik rond een uur of 4 maak ik sperziebonen voor Sen..kook twee eieren
als eenmalige verrassing voor beiden
en leg het op het aanrecht klaar..Ik kreeg onverwachts leuke visite en wat zie
ik. Twee berners kwijlend onder mijn aanrecht. En wel 2 uur lang!!!!!! Dat meen
ik..ze hebben 2 uur onder mijn aanrecht gelegen, roken sperciebonen en een ei.
Dus toen het etenstijd was wilde je niet weten hoe deze dames sprongen en
kwijlden!!
En toen vergat ik dus maar voor lief bij de blik van dit enthousiasme dat ze me vandaag tot twee keer toe hadden doen
struikelen
De eerste keer bukte ik om iets te pakken, kreeg twee berners in mijn kont en
die duwde me floep op de grond met een zetje..De tweede keer was dat ik ze
meenam naar mijn mam en beiden aan de riem. Voor ze de poort door waren lag ik
verstrikt in riemen en op mijn leuke schoentjes (fout!!!! met berners) raakte ik
zodanig in de knoop dat toen Joet voor me sprong ik dus ..ah nee ik zeg het niet
maar jullie raden het al. Heb ze dus zooooo enorm toegesproken dat beiden met
oren plat in elkaar krompen. Ik schrok er zelf van hoe Sen en Joet reageerden.
Joet zeker! Na haar sterilisatie luistert ze feilloos en pleast me als geen
ander. Dus toen ik beiden op hun......gaf had ik niet verwacht dat ze zich zo
schuldig voelden. Heb ze gezegd. Luister dames..nu is het klaar. Ik heb geen zin
in weer een gat in mijn kop. Jullie moeten even voorzichtig met me doen, ok?
Eenmaal bij mijn ouders wilde ik ze uit de auto halen. Ze moeten blijven
zitten tot ik zeg dat ze eruit mogen. Joet heeft het altijd genegeerd. Tot
vandaag. Ze bleef tandhakkend zitten maar zat!!! En toen ze eruit mochten en ik
riep "zoek Wiske" (voor de goede orde, dat is een poes dus die ik moest
controleren...)was het blijheid en vrolijkheid en vooral snuffelen.
Thuis...kwamen ze beiden bij me. Ik ging eten en met mijn bord op mijn krukje
voor de bank had ik 1 berner links op mijn schoot..en 1 berner voor me. En
beiden keken me aan van WE LOVE U hoor! En ik weet al wat jullie denken. Tja
bedelen he..Nee dit keer niet..Ze keken me in aanbidding aan net of ze wilden
zeggen, sorry van vanmiddag vrouwtje.. We zijn gewoon LOMP maar daar kunnen we
echt niets aan doen!!!
Wat ben ik toch vreselijk dol op deze twee! Wat ze ook doen, hoe ondeugend ze
ook zijn, hoeveel blauwe plekken ze me ook geven..Ze zijn mijn ALLES!!!